|
|
|
|
|
|
|
فصل پنجم |
|
حق حاكميت ملت و قواي ناشي از آن |
|
|
|
اصل پنجاه و ششم : حاكميت مطلق بر جهان و انسان از آن خداست و هم او, انسان را
بر سرنوشت اجتماعي خويش حاكم ساخته است .هيچ كس نمي تواند اين حق الهي را از
انسان سلب كند يا در خدمت منافع فرد يا گروهي خاص قرار دهد و ملت اين حق
خداداد را از طرقي كه در اصول بعد مي آيد اعمال مي كند.
اصل پنجاه و هفتم : قواي حاكم در جمهوري اسلامي ايران عبارتنداز:قوه مقننه , قوه
مجريه وقوه قضائيه كه زير نظر ولايت مطلقه امر و امامت امت بر طبق اصول آينده
اين قانون اعمال مي گردند.
اين قوا مستقل از يكديگرند. اصل پنجاه و هشتم : اعمال قوه مقننه از طريق مجلس شوراي اسلامي است كه از
نمايندگان منتخب مردم تشكيل مي شود و مصوبات آن پس از طي مراحلي كه در اصول
بعد مي آيد, براي اجرا به قوه مجريه و قضائيه ابلاغ مي گردد.
اصل پنجاه و نهم : در مسائل بسيار مهم اقتصادي , سياسي ,اجتماعي و فرهنگي ممكن
است اعمال قوه مقننه از راه همه پرسي و مراجعه مستقيم به آرا مردم صورت
گيرد.درخواست مراجعه به آرا عمومي بايد به تصويب دو سوم مجموع نمايندگان مجلس
برسد.
اصل شصتم : اعمال قوه مجريه جز در اموري كه دراين قانون مستقيما بر عهده
رهبري گذارده شده , از طريق رئيس جمهور و وزرا است .
اصل شصت و يكم : اعمال قوه قضائيه به وسيله دادگاه هاي دادگستري است كه بايد
طبق موازين اسلامي تشكيل شودو به حل و فصل دعاوي و حفظ حقوق عمومي و گسترش و
اجراي عدالت و اقامه حدود الهي بپردازد.
|
|
|
