|
|
|
|
|
|
|
فصل دهم |
|
سياست خارجي |
|
|
|
اصل يكصد و پنجاه و دوم : سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران بر اساس نفي هر گونه سلطه
جوئي و سلطه پذيري , حفظاستقلال همه جانبه و تماميت ارضي كشور, دفاع از حقوق
همه مسلمانان و عدم تعهد در برابر قدرت هاي سلطه گر و روابط صلح آميز متقابل
با دول غير محارب استوار است
اصل يكصدو پنجاه و سوم : هر گونه قرارداد كه موجب سلطه بيگانه بر منابع طبيعي و
اقتصادي ,فرهنگي , ارتش و ديگر شئون كشور گردد ممنوع است
اصل يكصد و پنجاه و چهارم : جمهوري اسلامي ايران سعادت انسان در كل جامعه بشري را آرمان
خود مي داندو استقلال و آزادي و حكومت حق و عدل را حق همه مردم جهان مي
شناسد.بنابراين در عين خودداري كامل از هر گونه دخالت در امور داخلي ملت هاي
ديگر از مبارزه حق طلبانه مستضعفين در برابر مستكبرين در هر نقطه از جهان
حمايت مي كند.
اصل يكصد و پنجاه و پنجم : دولت جمهوري اسلامي ايران مي تواندبه كساني كه پناهندگي
سياسي بخواهند پناه دهد مگراينكه بر طبق قوانين ايران خائن و تبهكار شناخته
شوند.
|
|
|
