شهرسازي در ايران

مفهومي كه از واژه شهرسازي در اذهان عموم مردم متبادر مي شود عبارت است از طرح خيابانها، استقرار ساختمانها ، بوستانها و فضاهاي عمومي ، اما لوئيس‌كيبل  در كتاب « اصول نظري و عملي شهرسازي» اين مفهوم را چنين تعريف كرده است : « علم و هنر نظم دادن به كاربري زمين و استقرار ساختمانها و جاده‌هاي ارتباطي ، آن چنانكه حداكثر قابليت عملي بودن از لحاظ اقتصادي را داشته باشد و آسودگي و زيبايي را تأمين كند » (كتاب سبز ، جلد اول ، 1378).

شهرسازي به مفهوم ساختن شهر در هدايت و نظارت بر توسعه كالبدي آن، حرفه‌اي ميان رشته‌اي است، بدين مفهوم كه اين رشته در كانون رشته‌هايي كه به صورت كار جمعي (Team Work)  به شهرسازي مي‌پردازند، قرار گرفته است.